Halit Altar Alkanat
@Axsel
Ön lisans | Radyo ve televizyon programcılığı
İzmir
İzmir, 1996
96 okur puanıEylül 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Bu Hikâye Resmen Sinema Perdesi İstiyorÇizgi Roman
Okumuş olanlara soruyorum: Sizce bu hikâyeden film olur mu?
Bence olur da yetmez bile — MCU bununla gayet taş gibi bir Ghost Rider filmi çıkarır.
İki ciltlik bu seriye başlarken moralim çok düşüktü. İnternette gördüğüm bazı yorumlar yüzünden resmen “niye almışım ki” moduna girmiştim. Üstüne yeni bir karakterin Ghost Rider olması fikri de başta kulağıma pek hoş gelmemişti. “Alışamam herhalde” diyordum.
Ama okudukça bütün o önyargılar yavaş yavaş eridi. Hatta bir noktadan sonra tamamen yandı kül oldu diyebilirim. Çünkü hikâye, olayı sadece “alevli kafalı biri çıktı, milleti dövdü” seviyesinde bırakmıyor. Yeni Ghost Rider’ın hayatındaki maddi yükler, psikolojik baskı, sorumluluk duygusu falan derken iş kişisel bir dramla karışıyor. Karaktere üzülüyorsun. Sadece güç fantezisi değil, duygusal bir taraf da var ve bu bağ kurduruyor.
Aksiyon tarafı ise tam filmlik. Dövüş sahneleri, kovalamacalar, karanlık atmosfer… Okurken bazı sahneleri direkt sinema perdesinde hayal ettim. Özellikle ana tehdit tarafındaki karakter tasarımları ve “büyüyen tehlike” hissi baya sağlam. Hikâye ilerledikçe ölçek büyüyor ama karakterin yaşadığı iç çatışma da büyüyor. Bu denge çok iyi kurulmuş.
Şunu net söyleyebilirim:
Bu, “Ghost Rider varmış, okuyayım bari” diye değil, gerçekten hikâye yaşamak için okunacak bir seri. Türkçeye basılmış Ghost Rider hikâyeleri içinde şu an en çok tatmin eden işlerden biri bence.
Ve evet… Cilt 2 olayın dozunu ciddi artırıyor. İlk cilt tanışma ve temel atma gibiyse, devamı “tamam, artık buradayız” dedirtiyor.
Ben beklediğimden çok daha fazlasını aldım. Okurken bildiğin adrenalini, heyecanı hissettim. Uzun zamandır bir çizgi roman bana bu kadar “film izliyormuş gibi” his vermemişti.