Hep seni anayım ki hatıralarımın arasında olasın:
Hep bu konudan söz edeyim ki gönlümü açarsın.
Sevinçli olsam, sevincimde gizlenirsin.
Bir düzen kurmak istesem bana üstad olursun!
Gel!
Senin o yanağının parıltısı şamdan mumunun ışığı değil!
O sendeki nakışlar, sudan ve insan tohumundan değil gel!
Kendini öfke içinde gizleme.
Sendeki bu güzellik gizlenecek güzelliklerden değil gel!
Cihandaki sıcaklıklar âşk ateşindendir.
Cefadaki yumuşaklıklar da onun vefa sütündendir.
Güneşi utandıran o ay parçasından insan utanma duygusunu kaybeder.
Ne utanmazca haller bu?