Bugün ansızın beliren bir felaket karşısında ümitsizce ağlıyorum. İşte hayatımın kalan mukadderatını gördüm. Dün
akşamüzeri kocamın cansız bedenini getirdiler.
Biçare adam, attan düşerek beyni parçalanmıştı. Tüylerimi ürperten bir ihtimal karşısında çıldırıyordum.
Acaba bu bir intihar mıydı?
Bir sürü serçe karşımdaki büyük çınarın üzerinde cıvıldıyordu.
Bunların hayat mücadelesine
örnek olan bir şevkle günlük gıdalarını arayıp bulmak için uğraşmaları bana ömrün kıymetini düşündürüyordu.
Yaşamak için çalışmak! Didinmek ... Hayvanlar bile buna tabi ...
Ne kadar yorucu ve fakat ne usanılmaz bir çaba!
Neticesi hüsrana varacak bir hayat için!