Hiçbir çocuk geçmişini bilmeden büyümemeli. O dönemde yaşayan bir çocuğun gözünden hikayeye dökülerek anlatımı. İnsanlarımızın o dönem açlığı, zorluğu, çaresizliği, yokluğu ile verdiği mücadelenin ve savaşın karşılığında yaşadığımız gurur. Aynı ruh ve duygu ile gelecek nesiller yetistirebilmemiz umuduyla. Okuyun okutturun..
PAŞAM seni özlüyoruz.. Binminnetile. Her daim yolundayız..
"Paşam ben size bir soru soruverecektim," dedim.
Gülümsedi. Yanıma geldi.
"Soruver hadi," dedi, "soruver gitsin!"
..
"Benim babam cephede şehit olmuş. Ben hiç görmedim onu. Dekovil hattının orada, trenden inen askerlerin hepsine baktım ben. Hepsini karşıladım, hepsine babamı savaşta gördünüz mü, diye sordum.
Hiçbiri cevap vermedi. Bir türlü gördük, görmedik demiyorlar. Şehit oldu, zaten biliyorum ben bunu ama size soruvereyim dedim, babamı cephede gördünüz mü ?"
... .. .. .Paşa cevap vermedi. Benim omuzlarımdan tuttu, kendine doğru çekti. Sarıldı. Kulağıma eğildi.
"Cephede tüm babaları gördüm ben. Senin baban bundan böyle Cumhuriyet'tir çocuk," dedi.