Akşamları, güneşin doğuşunu keyifle seyretmek istiyorum, fakat sabah yataktan çıkamıyorum; gündüzleri, ay 1şığının keyfini çıkarmak istiyorum, fakat odamda kalıyorum. Neden kalkıyor, neden yatıyorum, bilmiyorum.
Elbette, her şeyi kendimizle ve kendimizi de her şeyle karşılaştıran bir yapıya sahip olduğumuz için, mutluluk ve felaket de, birlikte olduğumuz şeylerdedir, bunda da yalnızlıktan daha tehlikeli bir şey yok.
Beni bol bol hazla doldurup taşıran, çevremdeki dünyayı cennet kılan, kalbimin yaşayan doğaya duyduğu dolu, sıcak duygu, şimdi her yolumda peşimi bırakmayan dayanılmaz bir eziyetçi oluyor benim için.