Çünkü, onda başkalarıyla olan ilişkilerinde herkesin saygı duyabileceği ve hayran olabileceği pek çok şey bulunmasına rağmen, bir çırpıda sevilmesini sağlayacak şeylerin sayısı azdı.
Maalesef yazarın anlatım diliyle çok anlaşamadım, okurken sürekli " ne anlatyon kardeşim sen" deyip durduğumu farkedip yarım bıraktım! Ama bazı cümleler tatlıydı: "... ama yapmacık olmayan ve ona güvenenlerin herhalde saygı gösterdiği güç, benim kâh bilgelik, kâh sağduyu, daha doğrusu belki de dürüstlük dediğim şeydi."
"... hatta bütün duyguların eylemsel bir karşılığı bulunması gerektiğine, aksi takdirde değersiz olacağında ısrarcıydı."