Dünyam1000Kitap
“ seni ilk bulduğum yer tren otogarı değildi. “
“ neresiydi peki ?” Sesi o kadar masum gelmişti ki küçük bir çocuğa bakar gibi baktım gözlerine.
“ seni ilk önce şarkılarda buldum. Dinlediğim her seste, her satırda sen vardın. Sonra gökyüzünde ve yıldızlarda.” Dedim gök yüzüne bakarken. Oda benimle birlikte kaldırdı kafasını.
“ şimdi de tüm dünyam sen oldun.”
Reklam
“ nasıl yaptın rose” derken yüzü hissiz sesi acı doluydu.
“ neyi “ demekten öteye gidemedim. Şayet gidebilseydim ilk önce onun kollarına koşardım.
“ o küçük ellerinle kalbimde bu denli büyük yarayı nasıl açtın ?”
Gözlerimiz buluştu. Belkide yıllar sonra böyle içten bakmıştı ama ben sadece ellerime bakabildim. Ona gerçekten zarar mı vermiştim ?