0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
En sevdiğin insanlar tarafından, aynaya bile bakamayacak kadar dağıtıldığında anlayacaksın kalbinin bu dünyaya denk olmadığını. Ne yaparsan yap diğer insanlar gibi olamayacağını. Çünkü acıyansın sen. Her acının sonunda karşındakine merhamet edebilensin. Öğreneceksin küçüğüm... dünyanın senin gibi insanlara cehennem olduğunu öğreneceksin. Öğretiyorlar, öğrenmek zorunda kalıyorsun
KeşkeEdebiyat
Seni yazıyorum her yere. Beğeniyorlar, iltifatlar ediyorlar. Yüzlerce teklif geliyor. Kitap yaz diyorlar. Çok güzel yazıyorsun diyorlar sevdiğim. Kalbimdeki acıları, içimdeki yokluğunu azaltmak için yazdığım yazılara iltifatlar yağıyor. Bilmiyor ki her bir kelime kalbimdeki bi dar ağacı. Bilmiyorlar ki ben her kelimede kendimi idam ediyorum. Umutlarımı, sevgimi, güvenimi idam ediyorum. Edeyim ki sevmeyeyim senden başkasını. Sevgim ölsün ki senden başkasında kirlenmesin. Hayali zincirler vuruyorum bedenime. Yaralıyorum bazı yerlerimi. Öptüğün bazı yerlere yara bandı yapıştırıyorum. Dokunamasınlar diye, tenimde sadece senin izini taşımak için saklıyorum herkesten. Kulaklarımda tıkaç, kafamın içinde sadece senin sesin dolanıyor. Bak sol yanımdaki yara bantlarına, bak kalbimdekine. Kaç tane bant var say. 10 ? 20 ? En çok orası acıdı çünkü. En çok sol yanım ağırdı. Saklıyorum seni, senin izin olan her şeyi... ama biliyorum. Biliyorum iki gözümün çiçeği zaman bu izleri de yok edip gidecek. Zaman senide, sana ait anılarıda alıp gidecek. Biliyorum... bi gün ne sesin olacak kulaklarımda ne bu yara bantları. Ne bende sen, ne sende ben... kalmayacak. Bu acı da geçecek biliyorum... keşke bilmesem
yok etmek1000Kitap
Yakıp yıkmak istiyorum her şeyi ve herkesi. Bütün kalıpları. İnsanların beynini düşünceleriyle beraber koca bir meydan ateşinde yakmak istiyorum. Yıkılsın dünya, yarılsın yer yüzü. İnsanların çığlıkları ve yakarışları, ağlayışları sarsın tüm kainatı. Uzay boşluğunda başka varlıklara ulaşacak kadar büyük bir kaosun sesi bastırsın her yeri istiyorum. Milyarlarca yıllık bu acıyı utanmadan, sıkılmadan kim ne düşünür diye düşünmeden sonuna kadar yaşamak, söküp atmak istiyorum içimden. Aşk acısını, aile eksikliğini iliklerimin sonuna kadar hissetmek her şeyi doyana kadar yaşamak istiyorum. İstiyorum çünkü bütün insanlık bi kafesin içindeyiz. Kafes içinde kafes, kafes içinde kafessss!! Akıllarda kafes kalplerde kafes. Ne istediğini düşünebiliyor insanlık ne hissetiğini yaşayabiliyor. İşte bu yüzden Yakmak istiyorum bütün kalıpları. İnsanın kendi gibi olmasını engelleyen her şeyi koparırcasına ayırmak istiyorum insanlıktan. Yakmak istiyorum. Bu duyguları da düşünceleri de. Acıyla. Yok olmak istiyorum. Acıyla. Yok etmek istiyorum