Doktorun karısı, Hepimizin
zayıf anları olur ve ağlama yeteneğimizin olması bizim için
şanstır, gözyaşları bizi çoğu kez huzura kavuşturur,
ağlayamadığımız bazı durumlarda ölecek gibi oluruz, dedi,
Evet, bu onu belki sevindirirdi
ama boş bir sevinç olurdu, onun kör oluşundan değil yalnızca,
oradaki herkesin de kör oluşu yüzünden, görecek kimse
olmadıktan sonra, ışıl ışıl, güzel gözleri olması neye yarardı.
Burada kendini bilen ,iyi yetişmiş insanlar yok yalnızca, kendilerini rahatsız eden salya
sümüklerden ve bağırsaklarındaki gazlardan çevresindekilerin
önünde sabah sabah uluorta kurtulmakta sakınca görmeyen
görgüsüzler de var.
Tanrım, gözlerimizin görmemesi
ne büyük bir eksiklik, belirsiz gölgeler halinde bile olsagörebilmek, ah görebilmek, bir aynanın önünde durmak ve
koyu, pek iyi seçilemeyen bir lekeye bakıp, Bu benim yüzüm,
ışık almış öteki nesneler benim alanıma girmiyor, onlar ben
değilim, diyebilmek.