Ayfer Yıldız

Ayfer Yıldız
@Ayfer7
Bir ağrı yakıldıkça sevilmeli
Kalk Düğüne Gidelim
Sarardın üzüntüden, üç gün ağladın baktım gözlerine sıçramış halkın gözleri incesin bardakta bir karanfile benzemiyor inceliğin serçeler sekmiyor hayır, dudaklarında ham demirden bir çanakta dövülmüş otlar olur ısınmış taşlar olur yazları geceleyin sazlar kanımda Çiçek Dağı’nı vurur doldurur öylece göz yerlerimi inceliğin. Tenimde iz bırakmış kar kokusu terli, muğlak adamların hevesleriyle harman edilmiş tenim sevinçler artırmışım çiçekli ve çiçeksiz bütün dağlardan. Sarhoşken bağrıma akıtılan yıldızlar özümü çekip ayırmış avuntulardan. Şimdi sana bakıyorum, kalabalık gözlerin ağlamasan bizi utandıracak sanki dünya Valentina Tereşkova ve çekik gözlü kadın komandolar çünkü üç gün beslendiler senin gözyaşlarınla. Sen ağlarken azığımız çoğaldı elledik halkın ağrılarını cesurca ağlamasan kök inatla kavramıyor toprağı boş umutlar içinde pervasız büyüyor kir ağlıyorsun ihanete karşı şavkıyor pıçak
Şiir
Reklam
Tanrım açamadık içimizi Artık buluşmak mahşere kaldi Ne yelken ne gemi var limanda Kaçmak bir uzun sefere kaldı Mercan bir sahildeymiş gemiler Bulmak kasvetli günlere kaldı Rüştü Onur
Şiir
Onu, sevebileceğinin en yücesiyle sevdin. Titreme daha fazla kalbim. Bağışla kendini artık onu da Bırak gitsin. Bırak gitsin.O senin ezel gününden kaderin Sen onu nasılsa bin kere daha Seveceksin… Y’ol, Birhan Keskin
Şiir
İnsan, birini sevmek felaketine uğradı mı, esir gibi bir şey oluyor.
elimden gelen bu ben iki kişiyim ikisi birbirinden çıkmaya uğraşıyor bilmem ki hangisinden nasıl vazgeçeyim birisi yeni baştan serüvene başlamış öbürü silahında son mermiyi yakıyor çoğalmak neyse ne azalmak zor.
Şiir