İçimizdeki yaralar her zaman dayakla, fiziksel şiddetle açılmaz. En çok, en yakınlarımız açar o yaraları, bazen bir şey söylemeyerek, bazen gözümüze bile bakmayarak, her hareketiyle bizim ne kadar değersiz, ne kadar önemsiz olduğunu bize bir şekilde hissettirerek...
Biri tarafından çok sevilmek yüceltir bizi, kişiliğimizi etkiler, adeta kaderimizi değiştirir. Bambaşka biri oluruz o aşk , o sevgi sayesinde. Hiç sevilmeden bu dünyadan göç edenler için ise ne büyük kayıptır.