Kendimi uzun uzun anlatmak ve susmak arasında gidip geliyorum çoğu zaman. Hiçbir zaman tam anlamıyla hissettiklerimi anlatamayacağımı, anlatsam bile anlaşılamayacağımı bildiğimden susmayı tercih ediyorum... hatta içimde biriktirdiklerimi kendime bile anlatamıyorum. Yazıp yazıp siliyorum hep, cümlelerimi toparlayamıyorum. Bir şeyler yolunda değil biliyorum fakat inatla her şey yolundaymış gibi davranıyorum. Bazen düşüncelerim arasında kayboluyorum bazen de düşünmekten kaçıyorum.
Böyle nereye kadar devam edecek onu da bilmiyorum.. Sadece bir köşeye çekiliyor sessizce yolunda gitmeyen ne varsa bir an önce son bulması için bekliyorum..