Ayşe Ay

Vasya sürdürdü: —Dahası var... Dahası var... Sana hiç bundan söz etmemiştim... Arkadi... Arkadi... Dostluğun benim için öyle bir mutluluktur ki, sensiz yaşayamam ben, Arkaşa. Yok, yok, bir şey söyleme, bırak da elini sıkayım, bırak da sana te... şek... kür edeyim!..
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Genç adam bir an sustu, Arkadi İvanoviç kendini tutamadığından, kaçamaklı bir hareketle gözlerini silmek için arkasına döndü.
Bunun üzerine bana para verdi, daha birkaç söz söyledi. Bu hareket bana o kadar dokunmuştu ki ağlamaya başladım. O da çok duygulanmıştı; sırtımı okşayarak dedi ki; “Her zaman bugünkü gibi duygulu ol, Vasya...”
Kusur, bakan arızalı gözlerde...
Ben aşağı katlardan gelen bir insanım; gerçi bir rütbem, aylığım, bağımsız bir durumum var belki, ama vücudumda bir kusur var: Bir omuzum düşüktür, bilirsin; o yine de bu halimle beni seviyor!..
Birazdan onu göreceksin, o soylu yüreği sen de alkışlayacaksın.