—Bu mutluluğu hak edecek ne yaptım? Ne yaptım, söyle bana? Bak! Çevremizde ne çok insan, ne çok gözyaşı, neşesiz ve bayramsız ne çok gündelik yaşam! Ya ben... Ben!.. Onun gibi bir kız beni seviyor!..
—Arkadi, öyle mutluyum, öyle mutluyum ki!
—Ben de! Vasya’cığım.
—Hayır, Arkaşa! Bana karşı sonsuz bir sevgi duyduğunu bilirim, ama benim duyduğumun yüzde birini bile duyamazsın. İçim içime sığmıyor, Arkaşa! Ben bu kadar mutluluğa yaraşık değilim. Bunu duyumsuyorum, kabul ediyorum.