Sherry’nin suratıma attığı tokat canımı yakmıştı ama gözümdeki perdeyi kaldırmıştı ve ben ilk defa kendimi gerçek bir psikiyatrist gibi hissettirmeye başlamıştım.
- Bak Liza, sana kendimden bahsedeyim. Küçükken benim de ailem olsa, şimdiki gibi olmazdım. Bunu sik sik düşünüyorum. Bir ailenin hayati ne kadar kötü gitse, gene de ana baba insana düsman, yabancı olmaz. Yilda bir olsun sevgi gösterirler. Hiç olmazsa o zamanlar bir yuvan olduğunu anlarsin. Ben ailesiz büyüdüm; belki de ondan böyle...
duygusuz oldum.