Ayşe ertik
@Ayse_ertikk
O kadar çok belirsizlik var ki sanırım güneşinin sıcaklığını yeni yapılmış kahvenin kokusu, annemin parfümün kokusu gibi şeyleri hissetmeyi bıraktım. Bunlar daima hatırladığım şeylerdi. Şimdiye kadar. Bir insan ölümle yüz yüze geldikten sonra yaşamın her yanından fışkıracağını sanırdım. Sözde dünyanın canlanması ve insana her şeyi yaptıracak kadar hayatta kalmayı istemesini sağlaması gerekiyordu. Ama gittikçe kararmaya devam ediyor ve ben artık renkleri göremiyorum
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yüreğimi milyonlarca parçaya ayrılarak kırılıyordu, kimsenin yeniden birleştirmeyeceği kadar çok parçaya . Hayatı dağılmıştı tıpkı benimki gibi.
