“İtiraf ediyorum kitap okumak kadar eğlenceli bir şey yokmuş! İnsan kitap okumak dışında her şeyden çabucak sıkılıveriyor. Kendime ait bir evim olduğumda şöyle muazzam bir kütüphane edinmeyi başaramazsam kahrolurum.”
Acı, İnsanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.
“Xururuca!”
“Ne var?”
“Ağlamak kötü bir şey mi?”
“ Ağlamak hiçbir zaman kötü değildir, budala. Neden sordun?”
“ Bilmiyorum. Bir türlü alışamadım. Sanki yüreğim boş bir kafes...“