Ayşegül Atasoy
@Ayseatsy
“İtiraf ediyorum kitap okumak kadar eğlenceli bir şey yokmuş! İnsan kitap okumak dışında her şeyden çabucak sıkılıveriyor. Kendime ait bir evim olduğumda şöyle muazzam bir kütüphane edinmeyi başaramazsam kahrolurum.”
Böyle söylerken yüzümüze bakıyor ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla, aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“Evet Totoca, sen nasıl oluyor da her şeyi yapabiliyorsun? Bunu söyler misin? Kuş kafesi yapıyorsun, kümes, arıkovanı ,çit, tahta perde...Bunları hep beceriyorsun.”
“Çünkü herkes kelebek boyunbağlı bir şair olmak için doğmadı. Ama istersen sen de öğrenebilirsin.”
“Hayır sanmıyorum. İnsanda böyle şeylere doğuştan ‘yatkınlık’ olmalı.”
“Tanrım! Neden hayat bazıları için bu kadar zor?”
“İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona ben öğretmeyecektim.”
Bir anda yaşamın tüm zenginliğini hissetmeye başlamıştı ve artık yaşamında tek bir saati bile anlamsız geçiremeyeceğini biliyordu. Şimdi her şeyin sonuna yaklaştığı sırada ilk kez bir başlangıç hissediyordu.”
