Genç yaşına rağmen bilgisi, görgüsü ve tecrübesiyle Mekke’de sevilen ve sayılan biriydi. O, zorda ve darda kalana yardım eder, çokça misafir ağırlar; yükü ağır olanın yükünü alır, akrabalık haklarını gözetirdi. Aynı şekilde o, Kureyş’in ileri gelenleri arasındaydı. İnsanlar bir işe karar vermeden önce kendisiyle istişare ederdi.
Hz. Ebû Bekir, Hz. Peygamber’in en yakın arkadaşlarından biri olduğu gibi halife ve aynı zamanda Allah Resûlü’nün kayınbabasıdır. Çünkü müminlerin annelerinden Hz. Âişe, onun kızıdır.
Bir adam, Selman'a gelerek kendisine bir şeyler tavsiye etmesi ricasında bulunur. Selman, adama hiç konuşmamasını öğütler. Adam, konuşmadan insanlarla yaşamasının imkansız olduğunu söyleyince, Selman, konuşacağı zaman hakikat söylemesini, aksi halde susmasını tavsiye eder.