Orhan Kemal bu eserinde, aile kurumunun kutsallığından ziyade, bazen nasıl bir "cehenneme" dönüşebileceğini gösterir. "El kızı" etiketiyle bir kadının nasıl yalnızlaştırıldığını ve bu yalnızlığın sadece o kadını değil, masum bir çocuğu ve koca bir aileyi nasıl yok ettiğini işler. Kitabın sonunda kimseyi tam olarak anlayamayız; çünkü herkes kendi doğrusunun peşindeyken masum olanın (Haldun’un) hayatını karartmıştır.Romanın sonunda okuyucuya kalan duygu bir kişiye kızmak değil, insanı bu duruma düşüren düzene karşı duyulan derin bir hüzündür.Etkisinden uzun süre çıkılmayacak bir roman.