Gövercin Aysu
@Aysug
Anlatacak bir şey mi yaşadık sanki ?
Gün,kaybettiğini bilsen de kaybetme korkunun önüne geçemediğin sabahlar doğuruyor aydınlığında .
derin bir kabullenemeyiş, ama çaresiz .
çığlıkları olan bir kuş ama kanadında güneş ışınları.
Pencere aralığından göz bebeklerine süzülen .
Bakışları durgun ama içinde yer çekimine yeni düşen hisler devriliyor .
Sihirli elmalar Adem’i mi kandırıyordu ,yoksa Havva’nın insanlığını mı ?
Günah elmayı masumca uzatanda mıydı ?yoksa onu büyüten ağaçta mıydı …
Reklam
O gece kimseye yardım edemeyecek ,hatta ailesini bile düşünmeyecek bir insana dönüşmüştüm.
Oysa sen güzel rüyaların ortasında sadece sığınılacak bir haberdin.
Gelirdin ,giderdin ve ben seni gözlerinden okurdum.
Kaç kere bıçak sapladığını hatta saplayacağını bilirdim .Ama yine de severdim .
Çünkü sen iyi şeylerin de habercisiydin .Mesela
Beni bana öğreten sendin .
Kitaplığıma giren o renkli sayfalar sendin.ayağımdaki çorap sendin .
Uçan kuş sendin .
Yediğim erik hatta ve hatta içtiğim kahve bile sendin .
Deprem sendin .
Mevsim kayması sendin .
Uçurtmam sendin .
dünya sendin .
Vazgeçtim artık.
Gittiğin yerden döneceksin diye beklerken batan güneşleri görmüyorum artık .
Doğanın da anlamı kalmadı .
Beni bana kırdıran o merhametsiz
yolculuğun sonu buralara çıkmıyor artık
Gemiyi terkeden biz değildik..
Gemiden ilk atlayanın sen olması ,ilk kaçanın sen olduğu anlamına gelmezdi.
Savaşmaya halin olmayabilirdi .
Yeni bir hayata ihtiyacın olabilirdi .
Kaybetme korkusunu yenmeyi isteyebilirdin.
Tekrarlardan sıkılmış da olabilirdin.
Ve en önemlisi kazanamayacağın savaşların içinde yorgun düşebilirdin.
Sevmeyi istemeyebilirdin.
Çok odalı evinin yıkılışını da izleyebilirdin.
Sevdiklerinin ölümünü,sağ çıkanların ise başkalarına dört dönüp ,seni görmediğini de görebilirdin.
Bunlar olağan olmayabilirdi.
Ola da bilirdi.
Fakat sen hiç yenilmemiş olabilirdin .
beni nereden yakalayacağını o kadar iyi biliyordu ki ...Yakaladı da .
İşin kötüsü nereden vuracağını da bir o kadar iyi biliyordu ki; yüzümü yerden kaldırıp,suratına bakarak son kez derinlemesine nefes alamadım..kesildi.Kayboldu.karanlık.Ekşi..Erik kadar ekşi...
Her yeni gün farklı bir kayıpla gözümü açıyorum ve artık üzülmekten bile yoruldum .bende ipler tamamen koptu.o bitmeyecek Köprüleri ,
kuracak olanlara ve oradan geçme hayali olanlara Sevgiler ...Bu yol Benim boyumu haylice aştı...