Aytunç Canlay
@Aytunc10
Hayal kırıklığına uğramadığım tek yer; kendi içim. Tıpkı, Selim Işık gibi!
Tarih öğretmeni & Sigortacı
Lisans
Aydın Kuşadası
57 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Allah'ım, daha kaç gece daha gönlü kırık uyumama izin vereceksin böyle? Gerçekten ben senin hiçbir güzelliğe layık görmediğin kulun muyum? Neden korumuyorsun ki gönlümü? Ellerim, kollarım, ayaklarım belki hep günahlar işledi ama gönlüm senden hiç vazgeçmedi ki. Neden gönlümü kırmasına izin veriyorsun? Gönülleri birbirine ısıtmak senin elinde, benim seninle dolu gönlümün bu kadar mı hürmeti yok Allah'ım?
Bugün kendimi A'raf suresi 143.ayette anlatılan, "paramparça edilmiş o dağ" gibi hissediyorum. Teşbihte hata olmaz. Ne sebebim olana gönül koyabiliyorum, ne beni paramparça eden Rabbime darılacak halim var. Sadece Talak Suresi 1.ayetin son kısmının yani, ''benim bilemeyeceğim, senin yaratacağın yepyeni bir durumun'' tecelli etmesini bekleyip duruyorum çaresiz. ''Yüzümü göğe dönüp duruyorum'' ve ''sen bunu elbette görüyorsun'' Allah'ım, sen yardım et.
Sevgili Allah'ım, günün birinde sana geldiğimde belki beni cezalandıracaksın; çünkü cezalandırılmaya müstahak bir hayat yaşıyorum, farkındayım ama yine de seni çok sevdiğimi bil lütfen. Olduğunu bilmek huzur veriyor; ey, bizatihi var olmayı var eden!
Bu kitap hakkında söylenecek ilk şey; kesinlikle pastoral olduğudur. Kitap boyunca kuzulardan koyunlara, horozlardan tavuklara, çiçeklerin her bir türüne varıncaya kadar tesadüf ediyorsunuz. Ferhat ile dağlarda gezinirken, çobanlık ederken, antik çağlardan kalma kalıntılarda dolaşırken o pastoral hava hep sizinle. Bunun dışında Ferhat'ın genç yaşlarından itibaren geçirdiği süreçleri, gençlik heyecanlarını, kendi içindeki yalnızlığını, kafasında imgeleştirdiği Amber'i, köyü, şehri, köyün bunaltıcılığına karşın şehrin kaosunu, bir bir tanıyıp, şahitlik ediyorsunuz. Her ne kadar kitabın kimi kısımları döngüye girmiş gibi hissettirse de, bir okuyucu olarak olayların bir an evvel bağlanmasını bekleseniz de, okuması keyifliydi. Tabi, yazar -ki bu kitabı bana hediye eden bir ağabeyimin arkadaşıdır - kendince bir mutlu son düzmüş olsa da, Ferhat pesimistliğine rahmet okutacak düzeydeki pesimistliğim ve melankolim ile diyebilirim ki; 30 yıl sonra gelecek mutluluk eksik kalsın. Ferhat kitabın sonunda inzivaya yakın bir hayat sürüyor. Sanıyorum beni o hayattan döndürebilecek bir sevgi bulunmazdı diye düşünüyorum. Mutlu sonları sevenler için okunmaya değer bir kitap.
