Kendi kırılganlığını ve ölümlülüğünü reddetme çabasındaki insanı steril bir varoluşa sürükler algofobi. Bu steril varoluş, hijyenin ve konforun kutsandığı bir dünyada, her türlü riski minimize etme çabasının sonucu. Algofobi, bireyselliği yücelten modern kültürün bir ürünüdür. Algofobik birey, kendi varoluşunu merkeze alır ve her türlü dışsal tehdidi bertaraf etmeye çalışır, ne pahasına olursa olsun.
İnsan bilmediğinden korkar.
Dışsal ve içsel tehditleri kontrol etme ve yok etme sürecine sokulan insanın yardımına kapitalist sistem yetişir. Modern insan, sürekli olarak kendini güvende hissetmek ister ve ölümsüzlük yanılsaması içinde yaşar.