Azizim Kuvvet

Azizim Kuvvet
@AzK27
Pensati libero sempre
Reklam
İhtiyar, "Dur bakalım," dedi. Piyer'e küreyi işaret etti. Canlı, titreyen, boyutları olmayan bir küreydi. Kürenin yüzeyi aralarında hiç boşluk kalmayacak şekilde yan yana duran damlalardan oluşuyordu. Damlaların hepsi hareket ediyor, kah birleşip tek damla haline geliyor, kah bölünüp birkaç damla oluyorlardı. Her damla yayılmaya, mümkün olduğunca fazla yer kapmaya çalışıyor, ama aynı şeyi yapmaya çalışan diğerleri de onu sıkıştırıyor, bazen yok ediyor bazen onunla birleşiyorlardı. İhtiyar öğretmen, "İşte hayat," dedi. Piyer, "Bu kadar basit ve açık," diye düşündü. "Bunu daha önce nasıl bilmiyormuşum?" Öğretmen, "Ortada Tanrı var, her damla onu en büyük boyutta yansıtmak için genişlemeye çalışıyor. Büyüyor, birleşiyor, sıkışıyor, yüzeyden kaybolup derinlere iniyor, sonra yeniden yüzeye çıkıyor.
Alıntı
Azizim Kuvvet
Piyer, bunların hiçbirini o günün hatıralarına bağlamadan ve onlardan hiçbir çıkarımda bulunmadan gözlerini kapattı ve bir yaz manzarası tablosu, yüzme ve yüzeyi damlalarla kaplı küre hatıralarıyla karıştı, suyun derinliklerine indi, su boyunu aştı.
Bilincini tamamen yitirmiş, aptallaşmış bir halde, etrafındaki hiçbir şeyi görmeden, ayaklarını diğerlerine uydurup, herkes durana kadar hareket ettirdi, herkes durunca o da durdu. Bu süre boyunca kafasında tek bir düşünce vardı. O da şuydu: Hakkındaki son kararı, idam kararını kim vermişti?
Alıntı
Azizim Kuvvet
Piyer'i bütün hatıralarıyla, özlemleriyle, umutlarıyla, düşünceleriyle birlikte idam eden, öldüren, hayattan mahrum eden kimdi? Bunu kim yapmıştı? Piyer bunun bir insan olmadığını hissetti. Bunu yapan düzen, şartların bir araya gelmesiydi. Bir çeşit düzen onu, Piyer'i öldürüyor, hayattan, her şeyden mahrum ediyor, onu yok ediyordu.