Sayfa 53 "Düğme var, ilik yok" bölümü içimde çok huzurlu ve aynı zamanda riskli düşünceler büyütüyor. Hayatı 'bunu sevdiğim ve canım istediği için yaptım' diyerek yaşamak nasıldır acaba? Yoksa dünya bunun için fazla mı kirli? İnsan hayatı böyle bir yaşam sürmek için çok mu ağır?
(Bu sefer tüm bölümün altını çizmek istedim.)