Azize Paçal
@AzizeP
19 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Hatırlamak ve tanımak kadar görmek de zaman işiydi besbelli.Onun da düğümü kaderde kilitliydi.
Reklam
Zehra,o gece Gülcemal vapuru düdüklerini öttürürken İsmail'in eline tutuşturduğu defteri tanıdı.Kapağı kaldırdı.Sabit kalemle"Kırık Kafiye" diye bir başlık atılmıştı ilk sayfaya.Elleri yandı.Hemencecik kapadı.
Olsun! Ben çantamı hazır ettim, nasibi olan yoluma çıksın.
"Bu kadar zaman yetiyor ona güvenmem için.
Çünkü sevdim ve ben kalbiyle yaşayanlar zümresindenim."
Benim var olmam için birbirine doğru akmış bu iki ırmağın birleştiği yerde milyonlarca ihtimal arasında mümkünlerden bir mümkünüm sadece ben.
Reklam