Romanssever

“Görecek kimse kalmadığında adaletin ne faydası var?”
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
Max’in elini tutarak, “Hazır mısın?” diye sordum. “Alakam bile yok. Sen hazır mısın?” Yaralıydım, yorgundum, gücüm ve sihrim tükenmek üzereydi. Ne aradığımızı ya da bulduğumuzda be yapacağımızı bile bilmiyordum. Başımı iki yana salladım. “Harika,” dedi Max. “En iyisini ummaktan başka çaremiz yok, ha?”
Son altı ayımı Max’in özgürlüğüne adamıştım. Bunun için bedenimi, ruhumu, hayatımı feda etme hazırdım ama o zaman kalbimi feda etmenin bu kadar zor olacağını bilemezdim.
Tuhaftı. Geçmişte şehirleri yerle bir etmiş, orduları dağıtmıştım. Ama hiçbiri bu küçücük çiçek kadar gururlanmamı sağlamamıştı. Bunu kendim yaratmıştım. Canlı bişey yaratmıştım.
“Çaresizliği bilirim. Hiçbir şey görememene rağmen her şeyi hissettiğin bir yere hapsolmanın nasıl bir şey olduğunu çok iyi biliyorum. İnsanlar aç gözlü yaratıklardır. Beş yüzyıl boyunca her şeyi çalmaya çalışmalarına bir anlam veremedim. Hiçbir şeye dönüştüm. Kullandıkları bir araçtım. Duygularım bile onların yansımasından ibaretti.”