Uzun süre büyük bir aşk yaşayan ve aşkından yoksun kalan insanların, o kimsesiz soyluluklarından usandıkları olur. Karınca kaderince yaşama yaklaşırlar. Sonra bir aşk onları yeniden mutluluğa ulaştırır. Kendilerini bırakıvermek, bir çeşit alçalmak ve olayların akışına uymak, onlara tatlı gelmiştir. Köle, artık efendisinin kor ateşiyle övünür olmuştur.
İnsanlar hayat boyu biriyle yan yana yürür. Ama herkes kendi sessizliği içine gömülmüştür. Bir şey dese de birinden ötekini hiçbir şey aktarmayan sözlerden öteye geçmez.