... affedersiniz size bir şey sormak istiyorum, karşıdan karşıya nasıl geçilir acaba? hayır! anlaşılmak yüzyıllar sürer böyle, affedersiniz ne kadar güzelsiniz, neden insan bir kelime bir cümle yüzünden kaybediyor?
Bu yorum görüntülenemiyor
-Ben aşktan daima kaçtım. Hiç sevmedim. Belki bir gün eksiğim oldu. Fakat rahatım. Aşkın kötü tarafı zevki eninde sonunda ödetmesidir. Şu veya bu şekilde... Fakat daima ödersiniz... Hiçbir şey olmasa, bir insanın hayatına lüzumundan fazla girerseniz ki bundan daha korkunç bir şey olamaz...
Gel gör ki, lüzumundan bir 'tık' fazla duruma ve kişiye göre değişir. Kaçana aşk pek de yanaşmaz, onu iter bi köşeye.
Vâkıa eski benliğini kaybetmenin azabını, içinde bir bıçak yarası gibi yine duyuyordu. Fakat bu da geçecekti; "elbette buna da alışırım", diyordu. "Insan nelere alışmaz ki..." Zaten hayat dediğimiz bu kapalı dairenin asıl mucizesi, bu alışmak değil miydi?
bu kitabı nasıl okuycaz
