En büyük felaket, dışarıdaki bir deprem değil, kendi zihninde durmaksızın devam eden o iç savaştır. Çünkü dışarıdaki yıkıntı biter ve zamanla tamir edilir; fakat zihindeki savaş, asla çalmayan bir saat gibi, bitmiş gibi yapar ve her an yeniden başlar. O savaşın bitmediği yerde, kişi sonsuz bir dünün mahkûmudur