Beynimden bir parça ayırıp kendimi doyururmuşçasına yemek istesem bezelye tanesi kadar bir et parçası düşer öyle aptaldım ki kendimi doyuracak kadar aklım bile yoktu
Zaman ile alıp veremediğim bir mesele vardı o koşuyordu ben koşuyordum kimin daha hızlı olduğunun yarışını yapıyorduk bir kazananamız yoktu kısa yol bilmiyordum onun gittiği yollar kısaydı ama ben her adımını takip ediyordum sonra bir gün anladım hep olduğumuz yerde dönüp durduğumuzu
Şimdi biz üryan geldik geldiğimiz yeri yargılar olduk götü gözükmeyen ama göt olan insanları sever olduk götünü görüp kalbini bilmediğimiz insanları yargılar olduk biz iyice insan olduk
