Bugs Bunny

5/10
·192 syf.·
2026 1. kitabı
Esme Lennox Nasıl Yok Oldu BÜYÜK ÖLÇÜDE SPOILER ICERIR!! DİKKAT EDELİM SPOILER VAR. Maggie O'Farrell'ın Esme Lennox Nasıl Yok Oldu romanı, başlangıçta ataerkil aile yapısının ve dönemin psikiyatri kurumlarının "makbul olmayan" bir kadını sistemli bir şekilde nasıl elimine ettiğine dair oldukça güçlü bir sosyolojik argüman sunuyor. Metnin başlarında kurulan bilgi asimetrisi ve hikayenin sürükleyici yapısı, okuyucuyu hızla içine çekmeyi başarıyor. Kitabı iki üç gece gibi kısa bir sürede, yüksek bir merak duygusuyla bitirmemin temel sebebi de yazarın kurgusal becerisinden ziyade, bu ham verinin (bir kadının 60 yıl boyunca tarihten silinmesi) taşıdığı ağır potansiyeldi. Salt bu potansiyel ve sürükleyicilik hatırına metin 5/10 gibi bir puanı hak etse de, analitik bir okumayla incelendiğinde romanın mimarisinde ciddi yapısal kusurlar göze çarpıyor. Eğer yazar, elindeki bu güçlü tezi doğru bir nedensellik bağıyla finale taşıyabilseydi, bu puan rahatlıkla 9/10 seviyesine çıkabilirdi. Ancak metin, ilerledikçe kendi ağırlığının altında eziliyor ve şu temel kurgusal hatalarla çöküşe geçiyor: Romanın ana inceleme alanı Esme'nin 60 yıllık kurumsal izolasyonu ve trajedisiyken; yazar anlaşılmaz bir şekilde odağı günümüze, torun Iris'in hayatına kaydırıyor. Luke ve Alex gibi karakterler üzerinden Iris'in romantik krizlerine ve gündelik sorunlarına bu kadar geniş bir hacim ayrılması, metnin asıl hedefini saptırıyor. Merkezdeki devasa travmayı derinlemesine işlemek yerine, günümüzün kolay yazılabilir ilişkiler ağına sığınılması net bir kurgusal tembelliktir. Kitabın en affedilmez metodolojik zafiyeti, Esme'nin psikiyatri koğuşunda geçirdiği 60 koca yılın üzerinin tamamen örtülmesidir. Okuyucuya sadece sürecin başı (tecavüz, hamilelik ve çocuğun alınması) ve sonu (salıverilme) veriliyor. Aradaki
Esme Lennox Nasıl Yok OlduMaggie O'Farrell · Domingo Yayınevi · 20242,980 okunma
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir şeyler olmaya başladığında, başka şeyler de olmaya başlar. Ama bazen neyin niçin olduğunun -neden bütün otobüslerin aynı anda geldiğinin, hayattaki şansların ve acıların neden üst üste geldiğinin- bir açıklaması yoktur. Tek yapabileceğimiz, örüntüyü, ritmi gözlemlemek ve yaşamaktır.
Sayfa 257
Evet, içimde bir boşluk vardı ama boşluklar da abartılıyor. O boşluğun içinde aşk yoktu ama acı da yoktu. Boşluğun avantajları da vardır. Boşlukların içinde hareket edebilirsiniz.
Sayfa 231
Geçmiş apayrı bir yer değildir. Bir sürü, bir sürü yerdir ve bu yerler şimdide belirmeye her an hazırdır.
Sayfa 177