Esme Lennox Nasıl Yok OlduBÜYÜK ÖLÇÜDE SPOILER ICERIR!! DİKKAT EDELİM SPOILER VAR.
Maggie O'Farrell'ın Esme Lennox Nasıl Yok Oldu romanı, başlangıçta ataerkil aile yapısının ve dönemin psikiyatri kurumlarının "makbul olmayan" bir kadını sistemli bir şekilde nasıl elimine ettiğine dair oldukça güçlü bir sosyolojik argüman sunuyor. Metnin başlarında kurulan bilgi asimetrisi ve hikayenin sürükleyici yapısı, okuyucuyu hızla içine çekmeyi başarıyor. Kitabı iki üç gece gibi kısa bir sürede, yüksek bir merak duygusuyla bitirmemin temel sebebi de yazarın kurgusal becerisinden ziyade, bu ham verinin (bir kadının 60 yıl boyunca tarihten silinmesi) taşıdığı ağır potansiyeldi. Salt bu potansiyel ve sürükleyicilik hatırına metin 5/10 gibi bir puanı hak etse de, analitik bir okumayla incelendiğinde romanın mimarisinde ciddi yapısal kusurlar göze çarpıyor.
Eğer yazar, elindeki bu güçlü tezi doğru bir nedensellik bağıyla finale taşıyabilseydi, bu puan rahatlıkla 9/10 seviyesine çıkabilirdi. Ancak metin, ilerledikçe kendi ağırlığının altında eziliyor ve şu temel kurgusal hatalarla çöküşe geçiyor:
Romanın ana inceleme alanı Esme'nin 60 yıllık kurumsal izolasyonu ve trajedisiyken; yazar anlaşılmaz bir şekilde odağı günümüze, torun Iris'in hayatına kaydırıyor. Luke ve Alex gibi karakterler üzerinden Iris'in romantik krizlerine ve gündelik sorunlarına bu kadar geniş bir hacim ayrılması, metnin asıl hedefini saptırıyor. Merkezdeki devasa travmayı derinlemesine işlemek yerine, günümüzün kolay yazılabilir ilişkiler ağına sığınılması net bir kurgusal tembelliktir.
Kitabın en affedilmez metodolojik zafiyeti, Esme'nin psikiyatri koğuşunda geçirdiği 60 koca yılın üzerinin tamamen örtülmesidir. Okuyucuya sadece sürecin başı (tecavüz, hamilelik ve çocuğun alınması) ve sonu (salıverilme) veriliyor. Aradaki
Güzel bir cumartesi kitabıydı benim için. Biraz duygulanmak istemiştim ve istediğimi aldım. Aşk için neler yapabileceğinizi sorgulatan, duygusal, hüzünlü sayfalar.
Kitabı okurken büyük heyecan ve keyifle okudum. Çok sürükleyici bir yazım dili, bıraksan konu kendini 5 kitaplık romana bile götürür. Profesyonel çalışılsa 10 sezonluk dizi bile yaparsın. Ama yazar kendi kitabının önünü kendi kesmiş, DAN diye durduk yerde bitirmiş. Bu yüzden düşük puan verdim.
Sanki kendi ailenizmiş gibi sizi kendine çeken bir aile var bu kitapta. Sayfalar ilerledikçe siz de o ailenin bir üyesi oluyorsunuz. Bir çok bilimsel gerçeğe de hazır olmanızı öneririm.
Yazarın frekansını yakalayamadım. Metinde neresi gerçek ayırt etmesi zor. Çoğunlukla kahramanın hayal dünyasında anlamsızca kayboldum. Okumasam çok merak ederdim, okudum en azından merakım gitti.