Babanda öyleydi, az yer, az içer, az konuşur, çok dinler, çok olur, çok düşünürdü. Bedeninden çok, gönlünü beslemeye çalışırdı. Çünkü beden tüketir, gönül ise çoğaltır.
Sonu yaklaşan bir ömür, yeni başlayan bir hayata gönül rahatlığı ve şefkatle teselli verdikten sonra çarşafını giydi, başörtüsünü örttü ve dayanmak için eline bir değnek alarak sokağa çıktı