Kamusal alanda (parkta, otobüste) sergilenen ölçüsüz davranışlar, sanıldığı gibi bir "özgürlük" göstergesi değildir. Bu, çevredeki insanların duygusal ve zihinsel alanına tecavüzdür. Kendi hazzını, başkasının huzurunun önüne koyan bir gençlik, aslında "diğeri"nin varlığını tanımıyor demektir. Bu nesli yetiştiren aileler, çocuklarına "istediğini yapabilirsin" derken, aslında onlara "başkası önemli değil" mesajını aşılıyorlar.