Tüm her şeyin materyaller ile "tatmin" edilmeye çalışıldığı bir süper dünya düşünün. Acı yok, emek yok; önceden hazırlanılmış sınıflar(alfa,beta vb.) belirlenmiş. Ama ne eksik? Tabi ki mutluluk,huzur yani maneviyat. Gelecekteki kişilere sorulmadan oluşturulmuş bir yaşam biçimi. Buna şunu benzetebiliriz. El işi ve ressamlık; insanların alınteri dökerek ortaya çıkardığı tamamen özgün ve tekil bir eser değil mi? Eğer bu işi kıymetsiz hale getirip sadece yapay zekanın bunu yaptığı bir ortama sürüklersek aşırı "tatminkarlık" yüzünden hem eski meslekleri öldürmüş oluruz hem de resmin,eserin değerini ortadan kaldırmış oluruz.İşte bu yüzden her şeye çabuk ulaşabilmenin hayatı neden yaşanılmaz ve sıkıcı hale getirdiğini, acının ve emeğin de gerekliliğini, kimi zaman hayatın bazı kısımlarına müdahale edilmemeye çalışılmasının neden önemli olduğunu anlatan bir eser olduğunu düşünüyorum.Modern dünyanın en büyük ve en zararlı etkisini gözler önüne sürüyor.