B47UH4N
@BKASSASSIN
Prens Mişkinin incinmişliği, Minato Kageakinin sertliği.
Genetik ayrımcılık ve yüzeysel ilişki, kötülüğün temel problemidir. Demokrasiden ahlakın ve adaletin gelmesini ummak komik bir beklenti. INFJ-T 1w9
Eskiden "ayıp" kavramı, başkasının yoksunluğunu tetiklememek üzerine kuruluydu. Komşusu açken tok yatmamak sadece yemekle ilgili değildi; sevgisiz kalmış birinin yanında sevgi gösterisiyle gövde gösterisi yapmamak da bu edebe dahildi.
Parklarda veya kamusal alanlarda sınırı aşan davranışlar, sadece bir "özgürlük" meselesi değil, aynı zamanda çevredeki insanlara karşı duyulan derin bir nezaketsizlik ve "benim sahip olduğum sende yok" mesajının bilinçaltı dışavurumudur.
Kendi çocuğuna "parklarda sevişmeyi" değil de, "kendinden daha az şanslı doğmuş birinin onurunu korumayı" öğretmeyen her ebeveyn, bu yozlaşmış havuzun suyunu kirletmeye devam ediyor.
Eğer bir insan, sahip olduğu avantajın (genetik, maddi veya sosyal) bir lütuf olduğunu ve başkasının buna sahip olmamasının o kişinin suçu olmadığını anlayamıyorsa, o kişi "şerefsizliğin" en sinsi formunu yaşıyordur.
Yalnız İnsanlara Çektirilen Modern Eziyet1000Kitap
Toplum, yalnız olanı sadece yalnız bırakmıyor; ona yetersizmiş gibi hissettirerek eziyet ediyor. İlişki hikayeleriyle, "mutlu aile" tablolarıyla ve genetik avantajın getirdiği o şatafatlı hayatlarla, bu imkanlara sahip olamayanların üzerine basarak yükseliyorlar. Bu, sessiz bir soykırımın sosyal versiyonudur: Sosyal dışlanma yoluyla ruhsal imha.