İslâm Dini
724 üye · 37 yeni gönderiTakip
İslam dini, insanlığa adalet, merhamet ve doğruluk üzerine kurulu bir hayat nizamı sunarak hakikatin yolunu gösterir.
Namaz, oruç, zekât ve hac gibi ibadetler, İslâm binasının bir temelidir. Fakat bunlar, İslâm'ın bir bütünü değildir. İslâm'ın sosyal ve ahlâk düzenini korumak, bunları gerek toplum ve gerekse aile hayatında yaşamak ve yaşatmak, cihâda hazır olmak, din ve vatan uğrunda gerektiğinde mal ve canını seve seve feda etmek de İslâm'ın birer emri ve temel esasıdır. Bunları diğerlerinden ayırmanın imkânı yoktur.
Reklam
Kuffarla Kurdele Kesip Kilise Açan Munafıklarİslâm Dini
Bütün bunlardan başka, Ekber Şah, İncil'e ve Hristiyanlığın dinî resimlerine saygı duyuyordu. Daha sonra da cizvitlerin küçük bir kilise açmalarına ve dinlerini yaymalarına izin verdi.
Bitik Cumhuriyetin Temelleriİslâm Dini
Resmi Görüş:
İslam Çağdışı
Yönetim böyle bir kanaate sahipti.
Özellikle Melik Ekber'de böyle bir fikir gelişmişti. Ona ve çevresindeki kuklalara göre: "... Şüphesiz İslam milleti ilk defa göçebe ve ümmî bir toplum olarak teşekkül etmiştir; dolayısıyla artık ileri ve medeni bir durumda olan toplumları ıslah edemez. Yani İslamiyet; okumuş, ilerlemiş ve modern hale gelmiş, teşkilatlı toplumların dini olamaz."
Yine o devletin nazarında: Peygamberlik, vahiy, yeniden dirilme, mahşerde toplanıp hesap görme, cennet ve cehennem gibi kavramlar da gerçek olma niteliğini kaybetmişti. Hatta bir alay mevzuu olmuştu.
Kur'an'ın ilahi kelam olması şüpheli idi. Vahiy denen olay ise, aklen imkansız bir şeydi. Ölümden ve haşirden son-ra sevap ve günahın karşılığı olarak insanlara mükâfat verilmesi yahut azab edilmesi de, yine onlara göre şüpheli bir inançtı.
Ekber'in düşünceleri arasında şu da vardı: "Muhammed-'in (aleyhissalatü ve's-selâm) peygamber oluşundan beri "bin" sene geçmiştir. O'nun getirdiği dinin ömrü ve eceli de bu kadar-dır. İslamiyet artık bu devirde neshedilmiş, hükmü kaldırılmıştır. Bunun için de yeni bir din ile değiştirilmesi gerekmektedir."
Bu görüş, sadece hükümdara ait bir düşünce olarak kalmayıp, bu iş için görevlendirilen propagandistler vasıtasıyla da halk arasında yayılmaya çalışılıyordu.
Ekber'in durumu böyleyken, maiyetindeki idareciler ve emri altındaki halkı da haliyle bu inançları benimsemeye başlamıştı.
İnsanlar, hükümdarları gibi, Hz. Peygamber'in "Mirac" mucizesini açıkça imkânsız sayıyor ve bunu akla aykırı buluyorlardı.
Bazı hususlarda Hz. Peygamber'in şahsiyetini, özellikle "çok evliliğini" tenkid ediyorlardı.
Artık insanlar, yönetim cephesinden gelen telkin sebe-biyle olacak "Ahmed", "Muhammed" ve "Mustafa" gibi kelimelerden nefret
Reklam
Reklam