Ahmet Sivri (@BLACKRUHBAN) Yorumları

Korkular... Küçük kalbinin korkudan atış sesleri, hayata hep korkuyla bakan, ağlayan bir çocuk. Hayatın ona doğar doğmaz attığı bu tokatla başladı yaşamı... Henüz 3 yaşındayken kaybetti, masalının kahramanını, yani babasını. Babasının ölüm haberini duyan bir çocuğun hıçkırıklı ağlayışları ile başlıyor hayat onun için. Babasının ölümünden 9 gün sonra doğum günüydü... Hayalleri, planları babasıyla birlikte resminin olduğu doğum günü pastası bir mumu üflemişcesine uçup gitti. Günlerin hızla geçmesini bekleyen ve ölümün sessiz çığlıklarından habersiz, bir çocuk. Aslında yaşam onun için şimdi başlıyordu. Çünkü onun masalının kahramanı artık yoktu. Hep bir umutla her gün geleceğine inanıyordu.Ta ki annesinin ona söylediği bir kaç kelime ile umudunu kaybediyor ; - '' Artık baban gelmeyecek oğlum, o öldü.'' dedi, ağlayarak. Damon ölüm kelimesinin kavramını bilmeyecek kadar ufaktı. Annesinin gözlerinden düşen her bir damla artık babasının geri gelmeyeceğine şahitlik ediyordu, annesinin göz yaşlarını minik elleri ile silerek ; - '' Ne olur anne, sen ağlama, söz bir daha babamı sormam. Ne olur ağlama ANNE '' dedi, titrek ve korku dolu bir sesle. Ve o günden sonra ölüm kelimesi her aklına geldiğinden annesinin göz yaşları aklına geliyordu...

Edebiyat

Esra Demir isimli okura yanıt verildi

Ahmet Sivri

Teşekkür ederim 😊

Reklam

Ahmet Sivri

@BLACKRUHBAN·

YAZMIŞ OLDUĞUM YARIM KALAN KITABIM BÖLÜM 2 CENAZE

Hayatın bu ufak çocuğa attığı tokatın acısı yavaş yavaş etkisini gösteriyordu.Damon'ın babası ölümünün ertesi günü gömülmüştü.Babasının cansız bedenini musalla taşının üstünde göremeyecek kadar ufaktı. Minik ellerini taşın üzerine koydu, ayaklarının uçlarına basarak azimle babasını görmeye çalıştı. Bir süre sonra parmak uçlarının üstünde durmaktan yoruldu ve sadece taşa dokunabilmeyi başarmıştı. Musalla taşı onun için soğuk bir taştan ibaretti . Babasının o soğuk taş üzerinde hasta olacağını düşünüyordu.+ Damon annesine doğru dönerek: -"Anne bu taş çok soğuk söyle babama kalksın hasta olacak." dedi. Damon annesinin gözlerinden aşağı doğru akan o iki damla yaşı görünce gözleri doldu. Annesine ağladığını belli etmeden bir köşeye çekilip hıçkıra hıçkıra ağladı.Biraz zaman geçtikten sonra ortamda seslerin kesildiğini fark etti. Arkasına döndüğünde kimse yoktu. Hızlı bir şekilde gözlerini o soğuk taşa doğru çevirdi, babasını orada göremeyince kalp atışları hızla atmaya başladı. Koşarak dışarıya çıktı. Yağmur ne kadar huzur dolu bir ses versede Damon'a adeta çığlık sesiymiş gibi geliyordu. Ayaklarının içi su dolmuştu. Bir an durdu ilerdeki mezarlıktan sesler geliyordu ve bir topluluk vardı. Damon derin bir nefes alarak hızla seslerin geldiği yöne doğru koşmaya başladı.Seslerin olduğu yere geldiğinde babasının üzerine toprak atıldığını görünce olanları şaşkınlıkla izledi. Herkes yavaş yavaş uzaklaşıyordu. Damon yağmurun şiddetinin artmasını aldırmadan babasının mezarına doğru 5-6 adım attı. Dizlerinin üzerine çökerek elleriyle çamurlu toprağı kazmaya başladı.Minik elleriyle toprağı kazdığı her an nefes alışları daha çok hızlanıyordu.+ Bir süre sonra yoruldu ve babasının mezarının yanına uzanarak sanki babasına sarılıyormuş gibi küçük ellerini toprağa sardı. Çığlık

Edebiyat

Kürk Mantolu Êvâ isimli okura yanıt verildi

Ahmet Sivri

Oda olmasa ne yapacağız zaten 🤭

Ahmet Sivri

@BLACKRUHBAN·

YAZMIŞ OLDUĞUM YARIM KALAN KITABIM BÖLÜM 2 CENAZE

Hayatın bu ufak çocuğa attığı tokatın acısı yavaş yavaş etkisini gösteriyordu.Damon'ın babası ölümünün ertesi günü gömülmüştü.Babasının cansız bedenini musalla taşının üstünde göremeyecek kadar ufaktı. Minik ellerini taşın üzerine koydu, ayaklarının uçlarına basarak azimle babasını görmeye çalıştı. Bir süre sonra parmak uçlarının üstünde durmaktan yoruldu ve sadece taşa dokunabilmeyi başarmıştı. Musalla taşı onun için soğuk bir taştan ibaretti . Babasının o soğuk taş üzerinde hasta olacağını düşünüyordu.+ Damon annesine doğru dönerek: -"Anne bu taş çok soğuk söyle babama kalksın hasta olacak." dedi. Damon annesinin gözlerinden aşağı doğru akan o iki damla yaşı görünce gözleri doldu. Annesine ağladığını belli etmeden bir köşeye çekilip hıçkıra hıçkıra ağladı.Biraz zaman geçtikten sonra ortamda seslerin kesildiğini fark etti. Arkasına döndüğünde kimse yoktu. Hızlı bir şekilde gözlerini o soğuk taşa doğru çevirdi, babasını orada göremeyince kalp atışları hızla atmaya başladı. Koşarak dışarıya çıktı. Yağmur ne kadar huzur dolu bir ses versede Damon'a adeta çığlık sesiymiş gibi geliyordu. Ayaklarının içi su dolmuştu. Bir an durdu ilerdeki mezarlıktan sesler geliyordu ve bir topluluk vardı. Damon derin bir nefes alarak hızla seslerin geldiği yöne doğru koşmaya başladı.Seslerin olduğu yere geldiğinde babasının üzerine toprak atıldığını görünce olanları şaşkınlıkla izledi. Herkes yavaş yavaş uzaklaşıyordu. Damon yağmurun şiddetinin artmasını aldırmadan babasının mezarına doğru 5-6 adım attı. Dizlerinin üzerine çökerek elleriyle çamurlu toprağı kazmaya başladı.Minik elleriyle toprağı kazdığı her an nefes alışları daha çok hızlanıyordu.+ Bir süre sonra yoruldu ve babasının mezarının yanına uzanarak sanki babasına sarılıyormuş gibi küçük ellerini toprağa sardı. Çığlık

Edebiyat

Kürk Mantolu Êvâ isimli okura yanıt verildi

Ahmet Sivri

Teşekkür ederim 🥰🥰 virüs bitsinde başka birşey istemem şuan için 😊