BirDem

BirDem
@BSerdar
“Her şey için tek şey diliyorum, Allahın gülleri yakamızı bırakmasın.” “Aşıklar kâr zarar gütmez kurbanım”
“kuşlar yemek yerken ürkmesinler diye yolunu değiştiren insanı dünya elbette incitir”
1000Kitap
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
birhan keskin / kargo sana buraya bazı şeyler koyuyorum. yol boyunca aklında olsun. lazım olursa açar okursun. olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun. şuraya bir cümle koydum bırak, acımızı birileri duysun. hem zaten şiir niye var? dünyanın acısını başkaları da duysun! acı mıhlanıp bir kalpte durmasın ortada dursun olur ya biri eline alır okşar, biri alnından öper az unutursun buraya tabiatı koydum ağaçları, suyu, ovayı, dağı onlar bizim kardeşimiz, çok canın sıkılırsa arada onlarla konuşursun. buraya küçük mutlu güneşler koydum günlerimiz karanlık ve soğuyor bazı akşamlar, ısınırsın. buraya, bir inanç bir inat koydum tut ki unuttun, tekrar bak, o inat neyse sen osun. buraya yolun yokuşunu koydum bildiğim için yokuşu zorlanırsa nefesin, unutma, ciğer kendini en çabuk onaran organ,
Şiir
İtiraf dilekçesi
Şimdi yalan çıkmanın utancını terliyorum Ortalık olabildiğince bir kör-duman. Ben kendi dumanımda boğulurken Beyaz ve siyah atlarını koşturmuş zaman; Ihlamurlar çiçek açmış Rüzgâr ıhlamurların türküsünü söylüyor Çıkıp bir yelkende oturmam mümkün değil Utancımın terleri kurumadan Zamanın dışına sarkamıyorum. Ihlamurlar çiçek açmış, bense hâlâ burdayım Kavlimize göre böyle olmayacaktı, Muhakkak sana gelecektim bir çiçek vakti Yüreklerinde hasret, seslerinde hasret Turnalar geçiyor memleket memleket Bense çaresizlikten bir hurdayım Akbabaların döndüğü son çukurdayım Yaşanmamış bir gün, gün değil, suçu takvimlere bırakamıyorum. Sebep bir değil, beş değil Ben birincisini söyleyeyim, ötesi kalsın Kaderin hükmü bu, temyizi olmaz Yaşanmış bir süreçtir sana rehin bıraktığım yaz, Yakamaz, yakıştıramazsın, bugün dün değil, vefasızlıkla ilgisi yok bunun efendim, Tek başıma çare üretmekten tükendim İş karışık, içinden çıkamıyorum. ’Gel' diyorsun sürgülüyken kapılar
Şiir
İlk benim yüzüme rastladınız, en eskisiyim buranın, Karnıyım dünyanın. Yeryüzünün ağrısı bendedir. Kum ve kayaç benim. Issızlık bilgisiyim ben, sessizlik bilgisi. Dumanın ve kalmanın büyük planıyım. Her şeyi gördüm, her şeyi. Suyun gidişini, ağacın çiçeklenişini. Tekrar tekrar gördüm ben daha da görürüm. Büyük Zaman, benim. Denizler dalgalar dövdü beni, sert rüzgârlar yurt bildi zirvelerimi. Kırıldım, söküldüm, ufalandım; döndüm bitiştim tekrar kendime açsan, kırsan, baksan; bütün yeryüzü, her zerremde. Taş taşıdım, içim kendimden yorgun benim, dilim çok uzun bir yankı. En eskisiyim ben buranın. Birhan Keskin
Şiir
Suyun Altından Mektup dostumsan yardım et senden uzaklaşayım yok eğer sevgilimsem yardım et senden şifa bulayım bileydim aşk bu kadar tehlikelidir sevmezdim bileydim deniz derin bu kadar açılmazdım sonumu bileydim hiç başlamazdım özledim seni öğret bana özlem duymamayı öğret bana yüreğimin derinliklerinden nasıl çekip koparırım köklerini sevginin nasıl ölür? öğret bana gözlerimde gözyaşların öğret bana bir kalp nasıl ölür? ve nasıl ihtihar eder arzular ermişsen kurtar beni bu büyüden bu inkardan aşkın sanki reddediştir nolur arındır beni bu inkardan
Şiir