Hıristiyanlığın vardığı nokta, esası bâtıllaştırılan bir dini, çirkinden güzele intikal ettirebilmek için sun'î vasıtalarla ve zoraki makyajlarla güzelleştirmek olmuşken, münezzeh İslâmın son merhalesi, aslında güzel olanı, temsil kadrosunda çirkinleştirmekten ibaret kalmıştır.
Evet, bütün kâr kalb yoluyladır; ve o, Allahtan gayrisiyle meşgul ve başka şeylerle giriftar oldukça haraptır. Sadece dış plâna bağlı ameller ve ibadetler hiç bir kapıyı açmaz.
Allah ehlinin huzuruna gelen bir kimse, kendisini boşaltmalıdır ki, onu doldurmak mümkün olsun.. Sohbet ve cemiyetten maksat, ya ifâde, ya istifâdedir. İstifâde bekleyenlerse, bomboş gelmelidirler; zira dopdolu dönerler... Bu yolun gerçek kahramanlarına karşı kendi mânevi iflâsını açığa vurmayan, gereken sermayeyi onlardan alamaz.
Dâva kendi kendinden kurtulabilmek... Hepsi bu kadar... Kendimizin içinden geçip kendimizi arayacak, kendimizde bulacak ve böylece kendimizden kurtulmuş olacağız. Ölçü de bu kadar. Allah bizi yalnız kendisiyle meşgul edip, tek lâhza için olsa bile gayre meylettirmesin...