Psikolojik travma dışarıdan görülemez; böyle yaralar, özellikle de sevdiği kişinin ölümünün kendi suçu olduğunu düşünen Kiyoshi gibi kimseler için kolayca iyileşmezdi. Ama yine de hiçbir şey ölen kişiyi geri getirmezdi.
Yukio'nun içini gizemli bir his kuşatmıştı. Işıklar daha parlak değildi. Yine de her şey gözüne daha canlı görünüyordu. Umutsuzluğu umuda dönüşmüştü. Görüşü bambaşka bir hal almıştı.
Dünya değişmedi, ben değiştim.
Geçmişe dönesen bile gerçekliğin değişmeyeceğini biliyorsun, değil mi?
Müşterilerin çoğu geçmişe dönüp birini ölümden kurtarma umuduyla kafeye geliyordu.
Sebep ne olursa olsun bu kuralı bozmanın yolu yoktu.