Olmamız gereken tek bir kişi var. Hissetmemiz gereken tek bir varoluş var. Her şey olabilmek için her şeyi yapmamız gerekmiyor çünkü zaten sonsuzuz. Yaşadığımız her an sonsuz olası geleceğe gebe. Onun için bu hayatımızdaki insanlara iyi davranalım. Arada bir başımızı kaldırıp yukarı bakalım çünkü NEREDE OLURSAK OLALIM GÖKYÜZÜ HER DAİM SONSUZ.
Yalnız şunu iyi anlıyorum ki kendimize söylediğimiz yalanlar her zaman en tehlikelisidir. Şunu da anlıyorum ki aklımızın köşelerinde sakladığımız düşünceler en dürüst olanlardır, çünkü onlar sadece bize aittir, başka kimsenin onları göremeyeceğini düşünürüz.
Galiba insan kendi anne babası tarafından terk edildiğini hissedince, hayatının geri kalanını başkalarının da onu terk etme planları yaptığından şüphelenerek geçiriyor.
Çok az insan sahiden affedicidir ve aslında hiç kimse unutmaz. Bazen birini tanır tanımaz ondan bir halt olmayacağını anlarsınız çünkü içi de dışı da çürüktür.