Əgər biz öz varlığımızın mənasız təsadüflər xaosunu yaxşı görə bilsəydik, avtobioqrafik yazmaq əvəzinə,ilk olaraq həyat haqda təsəvvürlərimizi, bizim həyatımızın necə olacağı haqda fikirlərimizi yazsaydıq, sonra yazdıqlarımızı unutsaydıq və onları yalnız həyat yolumuzun sonunda xatırlasaydıq, yalnız onda, əslində, nəyi arzuladığımızı öyrənərdik.