Bazen de insan yaşadığı acıdan o kadar ürker ki ki onu tekrar hatırlamak, konuşmak istemez. Tüm hatırlatıcılardan uzak kalmak ister. İlk başlarda bu davranış anlaşılabilir ve şefkatli bir yaklaşımdır. Ancak uzun süre devam ederse ciddi anlamda birikmeye sebep olacaktır. Kaçındığın hiçbir şey iyileşmez, iyileşmek için yüzleşmek gereklidir.
Anlatınca ne olacak diye düşünme. Anlatmak, dışarı aktarmak yaşadıklarımızı kendi zihnimizde tekrar organize etmemize yardımcı olacaktır... Sen de etrafında güvenilecek birileri varsa bir çözüm beklemeden sadece yaşadıklarından, üzüldüğünden, zayıf hissettiğin anlardan bahsedebilirsin.
Sadece hayatın hızlıca sorumluluklar yüklemesinden değil; bazen de kişinin hep güçlü olmak zorunda hissetmesi , acıyı hissetmekten kaçınması, gerçeği kabullenmekte zorlanması gibi sebeplerden acı zamanında yaşanmaz.
Kırık kurabiye sendromu , gün içerisinde yaşadığı stresi biriktiren ve kendini ifade etmekte zorlanan çocukların sonrasında anlamsız bir yerde duygusal patlama yaşaması anlamına geliyor... Yaşadığım her şeyin derdi içimde birikmişti, sadece bunu dışarı aktaracak kadar normale dönmemişti hayatım.