Artık ne kimseyi sevmek istiyordu ne kimsenin sevgisini hissetmek... Kendi yaralarını yalayan köpekler kadar umrunda değildi insanlar.
Herkes aynı lağımın içinde eşitlenirse güzelleşecekti dünya. Herkes yaralanırsa herkesin yaraları iyi olacaktı. Hiç kimse tatmazsa sevgiyi o zaman anlaşılacaktı sevgiye açların hâli...
Siz insanlar hakikatten kaçıyorsunuz. Ancak kör olunca mutlu olabiliyorsunuz.
Ne var ki insan kibri başka zevkler istiyor. İnsan içindeki kaygılar yüzünden, daha büyük bir mutluluk ihtimalini göremediği durumda elindeki mutluluğun kıymetini bilemiyor.
Ne zalimdir güvensizlik
Mahveder tüm ihsanı.