"Ben hâlâ ölmeyi bile becerememiş utanmaz, aptal hayaletten, 'yaşayan bir cesetten' başka bir şey değildim."
Yozo hayatı boyunca aradığı tek şey kendisiydi. Hiçbir zaman kendi kararlarını kendisi vermeyen birinin hikayesi. Ailenin esiri altında. Yemek yemek isteyip istemediğine bile karar veren ailesi oldu. Belki hayır diyebilseydi, kendini ifade edebilseydi çok farklı bir hayatı olabilirdi. Ama hep isteklerini bastırıp başkalarının kararlarına boyun eğdi. Pişman mıydı? Evet! Ama şimdi hiçbir pişmanlık fayda etmiyor. Eğer Onunla konuşabilseydim hayır demenin nasıl bir şey olduğunu anlatırdım ona. Duygularımızdan bahsederdim, insanlığını kaybettiğini düşünmesine izin vermezdim. Belki böyle kişiler vardır etrafımızda ama biz fark edemiyoruzdur. İsteklerini böyle bastırdıkları zaman nasıl fark edebiliriz ki. Birileri bir yerde hep hayır dememenin sancısını çekiyordur eminim. Ve basit bir hayır koskoca bir hayata mal olabilecek hikayelerle dolu olduğuna da eminim. Günlük hayattan belki de yanından geçip gittiğimiz birinin hikayesidir. Vee Japon edebiyatından okuduğum ilk muhteşem kitaptı. Bu kadar günlük olaylardan alınmış bir eser olması okunabilirliğini artırıyor. Okuyun, okutun
"İnsan hayatı karşılıklı olarak kandırılıp hiçbir şeyin farkına varmadan birbirlerini incittiği ve bu tuhaflığın bariz bir şekilde ortada olduğu örneklerle dolu."
Reklam
"Bağlayıcı olması beklenir kardeşliğin. Öyle umulur. Kardeşler birbirlerine borçludur ya; bir soluk, bir omuz, bir teselli…"
Ben bu kitabı psikolojiye merakım olduğu için heyecanla
Masumluğun kanıyla bulanmış bir pazartesi1000Kitap
Gabriel Garcia Marquez 'in okuduğum ilk kitabıydı. Keşke önce Yüzyıllık Yalnızlık kitabıyla başlasaydım pişmanlığı vermeyen bir türden. Romanın sonunu bilerek başlıyorsunuz okumaya, cinayeti de biliyorsunuz, kurbanı da. İnsan önce düşünüyor. Cinayetle başlayıp her şeyi söylüyorsa bundan sonrası insanı nasıl saracak hikayenin o zaman diye. Ama sonunu bildiğiniz bir şeyin sonunu merak etmek gibi tuhaf bir etki bırakıyor insanın üzerinde bu kitap ve betimlemeler o kadar başarılı ki bildiğiniz halde cinayet anına kadar götürüyor sizi. Mutlaka okunmalı, tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar.
Kendi Deyimiyle Acının ve Devrimin Kadını Frida..1000Kitap
Ah Frida... Çektiği onca acıya, aldığı onca yaraya rağmen umudunu kaybetmeyen kadın. Cesur, güçlü, içinde yaşadığı fırtınalardan beslenen, aşk için gurur kavramına farklı değer katan ve en önemlisi de kendini acıyla yoğuran, aslında kendimize dert edindiğimiz çok büyük problemlerin bile hayatın tek bir anını kaçırmaya değmediğini yüzümüze çarpan alışılmışın dışında bir karakter. Kararan hayatına rağmen renklerden vazgeçmeyen, hayatında hiç siyaha yer vermeyen, ruhunun rengini hiç soldurmayan kadın. Çok fazla bilgiye sahip değildim ona dair, fakat bu kitabı okuduğumda bildiklerimin iç yüzünü öğrendim. Hayatı, ailesi, acıları, aşkları, Diego'su... Yaşadığı ağır kazadan çok yaralar almış ve onun tüm yaşantısını etkilemiş ama her şeye rağmen tutunmuş hayata. Ruhundaki çiçekler hep renkli kalmış, hiç solmamış. Kimle tanışırsa tanışsın, kimle bir şeyler yaşarsa yaşasın Diego hep özel kalmış. Ve gerçek hayata dair kitapları severim çünkü yaşanmışlıklarla doludur, Frida'nın hayatına dair bir şeyleri merak ederseniz alın okuyun derim. Özellikle kitabın arkasında ona dair fotoğrafların, yapmış olduğu resimlerin bulunmasını da ayrı sevdim. Herkese tavsiye ederim. Keyifli okumalar dilerim şimdiden.
Ben Arayışındaki Siddhartha1000Kitap
Siddhartha bir yolculuk… Öyle bir yolculuk ki, varacağın yerin değil, yolun kendisinin önemli olduğu. Ve yolun sonunda kendi benliğini keşfetme hikayesi aslında. Bu sancılı ve uzun yolda Siddhartha, kendi iç huzurunu bulmak ve nihayetinde yol arkadaşıyla nirvanaya ulaşmak için farklı yollara sapıyor. O yol her birey için ayrı bir dünya. Bu nedenle kendi yolunun arayışında Siddhartha. Yeri geliyor yola çıktığı arkadaşıyla ayırıyor yollarını, yeri geliyor yeni yol arkadaşları ediniyor. Her birinden yeni tecrübeler ediniyor kendisine.Yeni yaşantıları, öğretileri harmanlıyor. Ama hiç durmuyor Siddhartha, tıpkı ırmak gibi. Hep aynı ırmak ama her defasında farklı akan, farklı taşlara çarpan, kimi zaman hızlanıp yavaşlayan ama hiç durmadan akan ırmak gibi. Her şeyin oluş şeklinde olduğu...Bu ırmak gibi her şeyin değiştiği, düşündürdüğü ve eksik olan parçaları birleştirdiği...Yolunun sonunda ise öze dönüşle birlikte doğanın sesine de kulak veriyor. Sorularını cevaplıyor ırmak. Doğa aslında bilgeliğin ta kendisi dinlemeyi bilene, deyip noktalamak istiyorum. Bu 'ben'i arama ve keşfetme hikayesinin etkisinden uzun zaman çıkacağımı sanmıyorum. Felsefeye ilgisi olanlara özellikle tavsiye ederim. Keyifli okumalar şimdiden...