“Kendi başınalığı çoğumuz severiz. Sevmeyenimiz de yok değildir. Nihayetinde çoğumuz kimi zaman duygularımızı bölüşebileceğimiz, belki sadece sessiz kalabildiğimiz biri olsun isteriz yanımızda. “Doğmuş olmanın yükünü tek başına taşıyamazdım” der Miguel de Unamuno. Bazen böyledir.”