Reklam
İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur.
Zaten bu ikisi pek birlikte olmuyor gibi.
Yine de karşımda yaşamı iyiye doğru değiştirmeye hazırlanan, içtenlikleri sözcüklerin coşkun seli içinde boğulur gibi olmasına rağmen, boğulmayan insanların bulunduğunu anlıyordum..
Gerçekler, yoksulun çorbasındaki yağ damlacıkları gibi bol sözler arasında kaybolup gidiyordu..
Artık büyük serüvenler ve büyük düşler kurmayı da öğrenmiştim.İnsanı insan yapan şeyin çevresine aldığı tavır olduğunu çok erken anlamıştım...