Hz. Ömer’i hatırlıyor musun? O da senin gibi, yar dostunun ölümünü kabullenememişti. "Kim bana Hz. Muhammed’in öldüğünü söylerse, onun kollarını ve bacaklarını koparırım," diye mırıldanmıştı. Şimdi, peygamberin dostunun onun ölümünden sonra neler hissettiğini anlayabiliyorum.
Ey dürüstlük arayıcıları, niyetiniz samimiyse Allah işinizi kolay kılarım buyurmuyor mu? Rahman süresindeki o "her an yeni bir buluş ve iş peşindedir" ayetini hangi kafa ile okudunuz?